Krtań – dlaczego jest wyjątkowym artykulatorem?

No właśnie – dlaczego krtań jest wyjątkowym artykulatorem? Po pierwsze – znajduje się w szyi. Po drugie – składa się z trzech części. Po trzecie – składa się z dwóch chrzęści. I po czwarte – kryje fałdy głosowe. Uff. Koniec wyliczanki, pora na konkrety! Znów Peter Roach i jego cudowne ”English Phonetics and Phonology” są moją bazą i pomagają mi opisać co tam się dzieje w krtani i jakie paskudki w niej siedzą.

Krtań (”larynx”), usytuowana w szyi, jest zbudowana z:

  1. chrząstki tarczowatej (”thyroid cartilage”)- jest to największa część budująca krtań. Co więcej, można powiedzieć, iż jest ona rusztowaniem górnej części krtani.
  2. chrząstki pierścieniowatej (”cricoid cartilage”) – czyli chrząstki, która ma wygląd bardzo szerokiego pierścienia.
  3. pierścieni tchawicy (”tracheal rings”) – mają one kształt Czytaj dalej

Organy mowy (poza krtanią) – czym tworzę dźwięk?

Wiemy, że są różne dźwięki w języku angielskim. Wiemy też czym mówimy (no przecież ustami, nie?) i jest to dla nas oczywiste, ale czy na pewno na ustach się kończy filozofia mówienia i produkcji dźwięków? Nie. I teraz wkraczam ja oraz Peter Roach! A raczej ja korzystająca z jego książki ”English Phonetics and Phonology”.

Wszystkie dźwięki, które wydobywają się z naszych ust są wynikiem skurczów najróżniejszych mięśni. Wszystko zaczyna się nie od ust, a od mięśni w klatce piersiowej, których używamy podczas oddychania. Mięśnie te, wytwarzają przepływ powietrza, który jest potrzebny do Czytaj dalej

Figlarne ə czyli.. SCHWA!

zakręcone eSchwa (lub shwa) to bardzo ważny dźwięk w języku angielskim, ale niektórzy twierdzą, że można go określić mianem ”niedźwięku”. Dlaczego? Głównie dlatego, że jest bardzo krótkie. Co więcej, czasami zakręcone ”ə” jest tak krótkie, że ciężko zauważyć jego obecność w danym słowie. Może to właśnie dlatego schwa jest zmorą studentów filologii angielskiej? Oczywiście nie dla wszystkich opanowanie zapisywania ”ə” jest żmudnym i czasochłonnym procesem, ale bądźmy szczerzy, że coś co istnieje i nie istnieje jednocześnie jest delikatnie mówiąc.. upierdliweCzytaj dalej

Elizja, czyli zjadam dźwięki, ale czy wiem dlaczego je zjadam?

Paskudnie długa przerwa od pisania. Na swoje usprawiedliwienie i na swoją obronę mam dla Was nowy wpis! Kolejny raz przekartkowałam swoje książki o fonetyce i dzisiaj dowiemy się dlaczego niektóre dźwięki są zjadane podczas wymowy. I to wcale nie dlatego, że są smaczne i dobre – tak zawsze mówię uczniom na korepetycjach jak piszą słówko i „zjadają z niego literkę”.

Za wszystko odpowiedzialna jest elizja (ang. ”elision” /ɪˈlɪʒ.ən/), nazywana także wyrzutnią, która polega na Czytaj dalej

Wymowa, wymowa, wymowa i jak nad nią pracować?

Tyle się mówi o wymowie, o tym jaka jest ważna i jak się jej poprawnie uczyć. Wiemy, że powinniśmy ćwiczyć wymowę pojedynczych dźwięków, potem przejść do ćwiczenia wyrazów, a na końcu do intonacji wyrażeń oraz całych zdań. W skrócie – wszystko po kolei i w odpowiednim dla nas czasie.

Nauka poszczególnych dźwięków jest niezwykle istotna. Dlaczego? Wszystkie dźwięki tworzą słowa, słowa tworzą zdania, a żeby wszystko brzmiało tak jak powinno brzmieć to musimy opanować główną składową mowy – dźwięki! Ale.. od czego zacząć naukę dźwięków? No cóż.. żeby poprawnie nauczyć się dźwięków, musimy zapoznać się z alfabetem fonetycznym. To właśnie znajomość alfabetu fonetycznego pozwala nam na dostrzeżenie ważnych różnic w słowach, które niby mają „w środku to samo”. Czytaj dalej

Para minimalna, a jednak maksymalna. Dlaczego?

Dzisiejszy wpis będzie o parze minimalnej i o tym dlaczego nazywam ją także parą maksymalną. Jak coś co określane jest „minimalnym” może być także „maksymalne”? Odpowiedź jest prosta i zaraz do niej dotrzemy!

Na początek warto wspomnieć, że wszelkie fonemiczne różnice w danym języku mogą zostać zaprezentowane poprzez pary i zbiory słów. Jeżeli dwa słowa różnią się jedynie jednym fonemem to nazywamy je Czytaj dalej

Fonem – niby mały, a taki ważny!

Fonem.. Cóż to jest? To czynność? Rzecz? Da się to zjeść? A może jest to powiązane z telefonem? Jak dla mnie to fonem jest powiązany z telefonem, bo w słuchawce telefonu słyszymy głos, czyli dźwięk, a pojęcie fonemu jest z dźwiękiem mocno związane. Dlaczego? Zaraz się dowiemy! 🙂

Gdy mówimy produkujemy nieprzerwany ciąg dźwięków. Ten ciąg może zostać podzielony na segmenty (ang. ”segment” /ˈseɡ.mənt/). Czytaj dalej